Monday, April 30, 2007

Bazooka Joe


Gisteren tijdens de Pappenheimers werd ik geconfronteerd met mijn kinderjaren. Iets waar ik al jaren niet meer bij stil heb gestaan. Iets waar ik als kind ongetwijfeld enthousiast over was, maar wat ik kenbaar met het ouder worden uit mijn geheugen gewist had... Bazooka kauwgom! Toen Tom Lenaerts er over begon wist ik meteen - in tegenstelling tot Maaike Cafmeijer die hopeloos de naam probeerde te achterhalen - wat hij bedoelde. De tuttefrut waar je zowat je tanden op brak, die na korte tijd smaak verloor, maar die je dag kon goedmaken door het stripverhaaltje van Bazooka Joe dat er bij zat. Ik moet een jaar of 6 geweest zijn, vermoed ik, toen Bazooka Joe deel uitmaakte van mijn leven. En als ik me niet vergis kwamen ze van de Colruyt.
Ik moet er thuis misschien nog wel hebben liggen, want net als de stripverhaaltjes die bij de Donald Duck kauwgom zaten, hield ik alles mooi bij in een doopsuikerdoosje dat ergens in een kast onaangeroerd zou moeten liggen na al die jaren. Weer een reden om eens te gaan rommelen!

6 comments:

Tim Freh said...

U schrijft wel veel over voeding :). Niet negatief bedoeld!

Franky Aelbrecht said...

Zat er ook geen "tatoe" bij ?

Ania said...

@Tim Freh: Waarschijnlijk is dat omdat vrouwen graag eten. Ik spreek hier wel voor mezelf! :-)

Christophe said...

Eej ja, die sjieken van vroeger. Ze waren zo geribbeld als ik me niet bedrieg en vooral keihard.

drien said...

Shiiiiit joh! Dat was ik al helemaal vergeten! Zàlig waren die tuttefrutten. Nu ik dat prentje zie, komt zelfs de geur terug... Bedankt voor de heerlijke herinnering!!!!

Ann said...

@ Tim: het was me nog niet opgevallen, maar je hebt gelijk!
@ Franky: niet dat ik met kan herinneren. Die tattoos zaten wel bij andere kauwgom die ik vroeger kocht voor zover ik me herinner.
@ Christophe: inderdaad, je brak er zowat je tanden op en je kaken werden stijf van het kauwen.